Dr. Rath Health Foundation

Dr. Rath Health Foundation

Social Media

Mijlpalen: een nieuw gezondheidstijdperk breekt aan

Het nu volgende geeft een historisch overzicht van de ontwikkeling van de Dr. Rath Health Foundation. De tekst is gebaseerd op een lezing van dr. Rath tijdens een conferentie van de Amerikaanse academie voor de bevordering van de geneeskunde en is voor deze website geactualiseerd.

Meer informatie over deze historische ontwikkelingen kan men vinden in het boek van dr. Rath ‘Ten Years That Changed Medicine Forever.’

Het gebeurt maar zelden dat men getuige mag zijn van het moment dat de mensheid de controle krijgt over een van haar belangrijkste ziekten en voor de hart- en vaatziekten is dat moment nu aangebroken. Meer dan een halve eeuw geleden toonde de Canadese cardioloog J.C.Paterson in een eerste studie aan dat een tekort aan vitaminen de voornaamste oorzaak van hartaanvallen en beroerten is. Elk jaar sterven wereldwijd meer dan 12 miljoen mensen aan hartaanvallen en beroerten. Sinds het onderzoek van dr. Paterson zijn er meer dan een half miljard mensen aan hart- en vaatziekten gestorven; dat is meer dan in alle oorlogen op aarde tezamen. Gedurende de voorbije eeuw zijn hart- en vaatziekten uitgegroeid tot een van de grootste epidemieën in de geschiedenis van de mensheid. Nu, aan het begin van een nieuwe eeuw, moeten we ons realiseren dat de meeste van deze sterfgevallen voorkomen hadden kunnen worden en dat de hart- en vaatziektenepidemie door de inname van vitaminen en andere essentiële voedingsstoffen allang bedwongen had kunnen zijn.

Mij is vaak gevraagd: ";Als de medische wetenschap van deze kennis gebruik had gemaakt, zou mijn vader, zus, oom of zoon dan nu nog leven?" Het antwoord is "Ja, zeer waarschijnlijk!" Waarom moesten zoveel mensen sterven? De belangrijkste redenen zijn de enorme economische belangen van de farmaceutische bedrijven en het feit dat vitaminen geen patenteerbare geneesmiddelen zijn.

Pioniers in de wetenschap en de gezondheidszorg verdienen lof en erkenning voor hun verdediging van vitaminen en andere natuurlijke geneeswijzen. Onder hen zijn Irwin Stone, Linus Pauling, Abram Hoffer en vele anderen. Ondanks hun nobele inzet vinden ze tot op de dag van vandaag de farmaceutische belangengroepen tegenover zich, die de publieke opinie blijven bestoken door het nut van vitaminen voor de gezondheid in diskrediet te brengen. Om dat te bereiken werden honderdduizenden artsen en andere gezondheidsprofessionals en nog eens miljoenen mensen over de gehele wereld misleid en bleven zij door verkeerde informatie vooringenomen tegenover de voordelen van vitaminen.

Nu, aan het begin van de nieuwe eeuw, is alles aan het veranderen. Vitaminen halen plotseling de voorpagina's van de kranten en komen bijna elke week op de nationale televisiejournaals ter sprake. De American Medical Association promoot opeens het gebruik van vitaminen in de strijd tegen hartziekten en er wordt al gesproken over een wetgeving die vitaminen als geneesmiddel legitimeert. Het heeft vele tientallen jaren geduurd voordat er een basis voor deze mentaliteitsverandering ten gunste van vitaminen was gelegd. De directe aanleiding voor de huidige algemeen verbreide acceptatie van vitaminen kwam echter uit de wetenschap zelf, uit resultaten van medisch onderzoek die tot gevolg zullen hebben dat de hart- en vaatziekten de komende decennia geheel onder controle komen.

Ik wil hier deze vooruitgang in de cardiovasculaire gezondheid voor u beschrijven. Ik zal u een overzicht geven van de mijlpalen die we gepasseerd zijn, van de hindernissen die we moesten nemen en van de adembenemende perspectieven voor de verbetering van de wereldgezondheid.

De achtergronden

In 1990 kwam ik naar Amerika met in mijn bagage een ontdekking die een nieuw wetenschappelijk inzicht in de genezing van hart- en vaatziekten teweeg zou brengen. De boodschap was duidelijk: vitaminen zijn de sleutel tot de beheersing van hart- en vaatziekten, doodsoorzaak nummer één in de geïndustrialiseerde landen. Deze doorbraak werd echter niet onmiddellijk door iedereen met gejuich begroet. Toen ik besloot mijn dokterscarrière op te geven om deze weg van onderzoek te volgen, waarschuwden vele collega's in Duitsland me al dat werken met vitaminen het einde van mijn loopbaan zou betekenen.

Linus Pauling

De samenwerking en vriendschap met tweevoudig Nobelprijswinnaar Linus Pauling waren zo hecht dat Pauling aan dr. Rath vroeg om zijn levenswerk voort te zetten. In het midden van de foto Dorothy Munro, de secretaresse van dr. Pauling.

In 1989 hield ik lezingen en presenteerde ik mijn onderzoeksproject aan leidende onderzoekscentra voor hart- en vaatziekten in Amerika, waaronder het Baylor College of Medicine in Houston, de universiteit van Chicago, het Nationale Gezondheidsinstituut en de universiteit van Californië in La Jolla. Overal werd de nieuwe risicofactor, lipoproteïne(a) met grote belangstelling onthaald, maar het werken met vitaminen werd nog steeds als te controversieel beschouwd. Begin 1990 nam ik de uitnodiging van Linus Pauling aan om met hem samen te werken en ontdekte al gauw dat hij op 89-jarige leeftijd het vechten moe was geworden. Een doorbraak voor vitaminen was in de medische wereld nog nergens te bespeuren. Aangemoedigd door mijn ontdekkingen richtte hij met mij twee bedrijven op om deze doorbraak te bewerkstelligen.

1990 was ook het jaar waarin Amerika’s grootste ramp met op recept verkrijgbare geneesmiddelen aan het licht kwam. Naar schatting 50.000 Amerikanen stierven door het innemen van een anti-aritmiemiddel dat de hartslag deed stoppen en een acute hartdood bleek te veroorzaken. Dit was hetzelfde aantal mensen dat stierf in de oorlog in Vietnam. Een onderzoek in opdracht van het Amerikaanse Congres bevestigde dat de FDA dit geneesmiddel zonder enige vergelijkende klinische studies had vrijgegeven. Deze tragedie wordt beschreven in ‘Deadly Medicine’ van Thomas Moore, een boek dat iedereen zou moeten lezen. Ondanks dit nieuwe dieptepunt in de geneesmiddelenresearch bleef de conventionele geneeskunde vitaminen en essentiële voedingssupplementen als effectieve en veilige alternatieven nog steeds bannen. In een klimaat van strenge reglementering werd het gebruik ervan sterk aan banden gelegd.

Geneeskunde met voedingsstoffen was een stiefkind in Amerika, maar de situatie in Europa was zo mogelijk nog erger. Wanneer je een flesje met vitamine C tabletten naar Duitsland wilde versturen, werd dit bij de douane tegengehouden omdat pillen met meer dan 500 milligram vitamine C als drugs beschouwd werden. Dit was de stand van zaken van nog maar vijf jaar geleden. In het licht van deze situatie kunnen we met recht spreken van mijlpalen voor alle stappen die we genomen hebben en kunnen we met voldoening terugzien op alle inmiddels uit de weg geruimde belemmeringen. Maar laat ik u liever vanuit mijn persoonlijke ervaring een overzicht geven van dit gehele proces.

Mijlpaal 1: Baanbrekende ontdekking

De eerste stap naar de beheersing van de hart- en vaatziekten was de ontdekking van een verband tussen lipoproteïne(a) en vitamine C. Het menselijk lichaam produceert de risicofactor lipoproteïne(a) om het verlies van de door het lichaam zelf geproduceerde vitamine C te compenseren. Het gevolg is dat één op de twee mensen sterft aan een hartaanval of een beroerte, terwijl hart- en vaatziekten in het dierenrijk volkomen onbekend zijn. Door deze ontdekking kreeg ik belangstelling voor het vitamineonderzoek.

Rond 1991 was het werk in concept klaar en kon ik het in twee wetenschappelijke artikelen samenvatten: ‘Solution to the Puzzle of Human Cardiovascular Disease’ en ‘A Unified Theory of Human Cardiovascular Disease Leading the Way to the Abolition of this Diseases as a Cause of Human Mortality’. Deze publicaties brachten voor het eerst de wetenschappelijk gefundeerde grondgedachte naar voren dat hartaanvallen en beroertes te voorkomen zijn en dat de hart- en vaatziekten geheel kunnen worden uitgeroeid. Ik vroeg Linus Pauling mede-auteur te zijn en hij stemde ermee in om deze verreikende conclusies te ondersteunen.

Mijlpaal 2: Totaal nieuw inzicht in de aard van hart- en vaatziekten

Dit nieuwe inzicht in de aard van hart- en vaatziekten wordt in detail op deze website uiteengezet. Mijn ontdekking maakte duidelijk dat de belangrijkste oorzaak van hart- en vaatziekten niet een hoog cholesterolgehalte noch een vethoudende voeding is. Deze factoren kunnen alleen risicofactoren zijn indien de wand van onze slagaders reeds verzwakt is door vitaminegebrek – en alleen dan.

Het werd eveneens duidelijk dat het ontstaan van atherosclerotische plaque in onze slagaders niet toevallig gebeurt; deze plaque is niets anders dan een manier van de natuur om de bloedvatwanden te stabiliseren en te herstellen gedurende een periode van vitaminegebrek. Ten slotte kan dit nieuwe wetenschappelijke inzicht ook verklaren waarom we alleen infarcten van het hart en niet van bijvoorbeeld de neus of de oren kennen.

Uiteraard kon een nieuw wetenschappelijk inzicht dat plotseling bij gezondheidsprobleem nummer één zoveel onopgeloste mysteries kon verklaren, niet onopgemerkt blijven. In die tijd werd het de farmaceutische bedrijven en de opiniemakers in de medische sectoren duidelijk dat het cholesteroldogma gevaar liep en dat de enorme markt van op recept verkrijgbare geneesmiddelen wel eens zou kunnen instorten. Hoelang dat nog zou duren was slechts afhankelijk van de vraag hoe snel het nieuws van het verband tussen scheurbuik en hart- en vaatziekten zich over de wereld zou verspreiden. Zo werd in 1990 door een multimiljarden-industrie die vocht voor haar bestaan, een gigantische campagne begonnen om de publieke opinie voor zich te winnen.

Maar al vroeg waren er ook andere stemmen. Een van de eerste felicitaties kwam van het hoofd van de afdeling cardiologie van Havard Medical School, professor Valentin Fuster. In juli 1992 schreef hij mij: "U zou wel eens gelijk kunnen hebben met uw voorspelling over de rol van vitamine C bij hart- en vaatziekten," en hij kondigde aan dat zijn eigen afdeling zou beginnen in die richting verder onderzoek te doen.

Mijlpaal 3: Mediabelangstelling voor vitaminen

TIME Magazine

De volgende stap op onze weg was de plotselinge media-aandacht voor vitaminen en voedingsgeneeswijzen. Het hoofdartikel van het aprilnummer van TIME Magazine in 1992 onder de kop ‘The Real Power of Vitamins’ was geïnspireerd door een internationale conferentie over vitaminen, georganiseerd door de New York Academy of Sciences in februari van dat jaar. Er waren veel wetenschappers aanwezig op deze conferentie. Ik had het voorrecht erbij te zijn en mocht er onze nieuwe visie op de aard van hart- en vaatziekten en daarbij de sleutelrol van vitaminen in het voorkomen ervan, voorstellen.

Nadat de media tegenover vitaminen decennialang een vooringenomen standpunt hadden ingenomen en publicaties erover hadden geboycot, vormde deze aflevering van TIME Magazine een keerpunt en veranderde de berichtgeving over vitaminen van toen af definitief. Elke studie over het nut van vitaminen in het voorkomen van hart- en vaatziekten werd nu opeens voorpaginanieuws. Slechts enkele weken na het artikel in TIME Magazine kreeg een belangrijk epidemiologisch onderzoek door James Enstrom en zijn collega's van de universiteit van Los Angeles algemene aandacht in de Amerikaanse media. Het toonde aan dat suppletie met vitamine C op lange termijn, anders dan het gemiddelde Amerikaanse dieet, het percentage hartaandoeningen met bijna de helft kon verminderen.

Aldus leidde de plotseling beschikbare informatie in de media tot een opiniewijziging ten voordele van vitaminen en dit had een positieve weerklank in de rest van de wereld.

Mijlpaal 4: Het mondig maken van patiënten

Omdat het nieuwe inzicht in de aard van de hart- en vaatziekten van direct en wezenlijk belang was voor de gezondheid en het leven van miljoenen mensen, moest het op een voor iedereen begrijpelijke wijze bekend gemaakt worden. Mijn populair-wetenschappelijke boeken ‘Eradicating Heart Disease’ en ‘Waarom dieren geen hartaanval krijgen’ werden precies voor dit doel geschreven.

Waarom was deze stap zo belangrijk? Honderd jaar geleden, toen men ontdekte dat bacteriën de belangrijkste oorzaak van infectieziekten waren, duurde het toch nog verscheidene tientallen jaren voordat de eerste antibiotica en vaccins werden ontwikkeld. Nu, met de doorbraak in hart- en vaatziekten, is zo'n periode niet nodig. Vitaminen en andere essentiële voedingsstoffen zijn op dit moment als middel tegen de hart- en vaatziektenepidemie voor iedereen beschikbaar. Dat betekent dat het slechts van één ding afhangt om de hart- en vaatziekten onder controle te krijgen, namelijk van de tijd die nodig is om het belang van vitaminen voor onze gezondheid bij het grote publiek bekend te maken. Deze boeken werden geschreven om dit te bereiken en zij hebben reeds tienduizenden mensen aangezet om een grotere verantwoordelijkheid voor hun eigen gezondheid op zich te nemen. Patiënten gaan nu naar hun huisartsen, van wie er nog vele sceptisch zijn, en geven hun deze waardevolle informatie over de weldaad van vitaminen door.

Deze golf van publicaties ging niet onopgemerkt voorbij. In de afgelopen twee jaar zijn de belangrijkste medische opleidingsinstituten, de ‘;American Heart Association’; en de farmaceutische industrie gevolgd met hun eigen versies van cardiovasculaire ‘zelfhulpboeken’ en informatiebrochures. Maar in hun informatie ontbrak het doorslaggevende nieuws: vitaminen en andere essentiële voedingsstoffen betekenen het einde van de cardiovasculaire epidemie.

Mijlpaal 5: De officiële erkenning om hart- en vaatziekten op natuurlijke wijze te bestrijden

De volgende belangrijke stap in dit proces was de toekenning van 's werelds eerste patent op de bestrijding van hartaandoeningen zonder medische ingreep, afgegeven door het US Patent Office (patentbureau van de Verenigde Staten). Dit was de eerste keer dat een patent werd gegeven om op een natuurlijke wijze atherosclerotische verslibbing en cardiovasculaire aandoeningen tegen te gaan. De details van de nieuwe therapeutische technologie worden in de eerste hoofdstukken van mijn boek beschreven.

Mijlpaal 6: Nieuwe wet garandeert vrij gebruik van vitaminen

Terwijl echter het Amerikaanse patentbureau, een federale instelling, patenten uitgaf voor het gebruik van vitaminen tegen hartaandoeningen, probeerde de FDA, eveneens een federale instelling, vanaf 1991 deze essentiële voedingsstoffen op de lijst van op recept verkrijgbare geneesmiddelen te laten opnemen. Waarom begon de FDA deze strijd en waarom was het de felste FDA-aanval op natuurlijke voedingssupplementen tot nu toe? Ik heb het antwoord al gegeven: als vitaminen inderdaad het antwoord zijn op de cardiovasculaire epidemie, dan zal dat de markt van de op recept verkrijgbare medicamenten, waarin jaarlijks 100 miljard dollars omgaan, doen instorten.

In augustus 1994 nam het Amerikaanse Congres een wet aan die het vrije gebruik van vitaminen en andere natuurlijke voedingsstoffen beschermde. Deze overwinning in de strijd voor vrij vitaminegebruik kreeg een historische dimensie en schiep een belangrijk precedent om nu soortgelijke gevechten in andere landen te winnen. Velen droegen bij tot dit historische succes, maar het belangrijkste waren die miljoenen Amerikanen die het hun politieke vertegenwoordigers onmiskenbaar duidelijk maakten dat zij nu en in de toekomst de vrije beschikking over hun vitaminen wilden hebben! Mijn eerste boek ‘Eradicating Heart Disease’ bevatte een open brief aan de president van Amerika. Als open brief was hij in de eerste plaats gericht aan het Amerikaanse volk met de bedoeling hen aan te zetten in deze belangrijke materie een standpunt in te nemen.

Eigenaars van natuurwinkels berichtten me dat kopieën van deze ‘Open Letter to the President’ met honderden tegelijk uit hun winkels werden meegenomen, tezamen met de petities aan de politieke vertegenwoordigers om de plannen van de FDA tegen te houden. Aldus droeg de medische doorbraak ten opzichte van vitaminen en hartziekten die aanleiding was geweest tot deze strijd er nu ook toe bij hem te winnen.

Mijlpaal 7: Cellulaire geneeskunde – oprichting van een nieuw systeem van gezondheidszorg

In de volgende fase moest de basis gelegd worden voor een nieuwe gezondheidszorg die niet langer afhankelijk was van de farmaceutische industrie. Cellulaire geneeskunde is sindsdien synoniem geworden voor de wereldwijde verandering in de geneeskunde. Uitgaande van de baanbrekende ontdekkingen die in dit boek worden beschreven, ontwikkelden we programma's voor natuurlijke geneeswijzen die nu over de gehele wereld beschikbaar zijn. Tegelijkertijd werd deze medische doorbraak op het internet bekend gemaakt.

Mijlpaal 8: De poorten van de gevestigde geneeskunde gaan open

Rond 1995 werd ‘Waarom dieren geen hartaanval krijgen – maar mensen wel’ een bestseller en de informatie erin ging als een lopend vuurtje door het land en bereikte de dokterspraktijken in heel Amerika. De volgende maanden brak het verweer van de gevestigde geneeskunde tegen vitaminen: essentiële voedingsstoffen werden in grote mate binnen de conventionele gezondheidszorg opgenomen.

Deze ontwikkelingen zijn geen toeval; zij zijn teweeggebracht door de boodschap van dit boek. Ze komen veel te laat maar zullen de geneeskunde voorgoed veranderen.

Mijlpaal 9: De eerste overwinning op het farmaceutische kartel op internationaal niveau

Nadat de strijd om vitaminen op de lijst van op recept verkrijgbare geneesmiddelen te krijgen, verloren was, besloot de farmaceutische industrie internationaal een andere tactiek te gebruiken. Wereldwijd werd een campagne gestart om alle preventieve en therapeutische gezondheidsinformatie over vitaminen en andere natuurlijke therapieën te verbieden. Hiervoor werd het internationale farmaceutische kartel opgericht met als belangrijkste doel misbruik te maken van de Verenigde Naties en aanspraak op een natuurlijke gezondheid in alle lidstaten van de VN te verbieden. De aanval van het farmaceutische kartel wordt geleid door de Codex Alimentarius-commissie van de Wereldgezondheidsorganisatie waarin het uitvoerend comité wordt voorgezeten door het Duitse farmaceutische kartel. Bovendien was de naam Codex Alimentarius een ideale dekmantel om de pogingen van het kartel te camoufleren als ‘bescherming van de consument’.

Het Codex-kartel is een wanhopige poging van de internationale farmaceutische industrie om de huidige toestand te verstevigen. Als zij deze internationale strijd verliezen, vergelijkbaar met hun nederlaag in de VS, dan zullen vitaminen wereldwijd geaccepteerd worden als krachtige preventieve en therapeutische middelen waar miljoenen mensen baat bij zullen hebben en waardoor de markt voor farmaceutische pillen drastisch zal inkrimpen.

Bijzonder opmerkelijk is het feit dat deze immorele Codex-plannen politieke steun kregen van de vorige Duitse regering. De achtergronden hier van zijn: de eerste werkgever van de Duitste ex-kanselier Helmut Kohl was het Duitse farmaceutische kartel. Van 1959 tot 1969 werkte hij als lobbyist voor het ‘Verband der Chemischen Industrie’ (VCI), de centrale lobby van het Duitse farmaceutische kartel. Klaarblijkelijk was deze belangengroep machtig genoeg om een van haar eigen lobbyisten een hoge positie in de regering te bezorgen. Gedurende een periode van 16 jaar regeerde een ex-farmaceutische lobbyist het op twee na grootste industrieland ter wereld ten behoeve van het farmaceutische kartel en gebruikte hij zijn politieke positie om de wereldhandel te beïnvloeden in het voordeel van zijn vroegere werkgevers. De nauwe banden tussen de farmaceutische industrie en de Duitse regering tijdens de gehele 20e eeuw zijn op de vorige pagina samengevat. Tot september 1998 was de Duitse regering het politieke speerpunt van het internationale farmaceutische kartel en werd alles in het werk gesteld om alle gezondheidsinformatie over vitaminen en andere natuurlijke therapieën te verbieden. Om er zeker van te zijn dat deze controversiële wetten ingang zouden vinden in landen waar de weerstand sterk was, zoals in de VS, dreigde het kartel met internationale handelssancties in geval van niet-naleving.

Als de bevolking en de regering van het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Canada, Australië of van welk land dan ook weigerden vitaminen tot op recept verkrijgbare geneesmiddelen te verklaren, zou het farmaceutische kartel via de VN handelssancties opleggen voor andere industrietakken uit dat land. Met deze strategie heeft het farmaceutische kartel de hele bedrijfswereld willen dwingen zijn kant te kiezen en tegelijkertijd de oorlog verklaard aan de gezondheidsbelangen van miljoenen mensen.

Eind 1996 hadden de Codex-plannen van het farmaceutische kartel inmiddels fase 5 bereikt van een 8-stappen-programma binnen de Verenigde Naties. Onder het mom van 'bescherming van de consumenten' stond de Algemene Vergadering van de VN op het punt deze schandalige plannen aan te bevelen. Dit was de situatie op 21 juni 1997. Op die dag hield dr. Rath in Chemnitz in Duitsland een toespraak voor 3.400 mensen. Hij onthulde het verband tussen het Codex-kartel, de Duitse regering en haar connecties met bedrijven die verantwoordelijk waren voor de Tweede Wereldoorlog en de holocaust. Over de desastreuze gevolgen van de Codex-plannen voor de gezondheid van de wereldbevolking verklaarde hij:

&uqot;In deze eeuw heeft Duitsland tweemaal wereldwijd onbeschrijfelijk leed en de dood van miljoenen veroorzaakt. Dit mag geen derde maal gebeuren.";

Deze toespraak werd onmiddellijk via het internet verspreid. Vervolgens kwamen er geluids- en videobanden van deze, thans historische, rede, waarvan er momenteel vele honderdduizenden in omloop zijn. Tegelijk met de verspreiding van het boek van dr. Rath werd het ‘Chemnitz Programma’ in Duitsland een politiek thema, waarover in de huiskamers en in het openbaar werd gediscussieerd.

Zwarte september voor het farmaceutische kartel

De tweede zware tegenslag voor de Codex-plannen van het farmaceutische kartel kwam in september 1998, een periode die terecht omschreven kan worden als de ‘zwarte september voor het farmaceutische kartel’. Op 27 september 1998 werd farmaceutisch lobbyist en bondskanselier Kohl na 16 jaar de laan uitgestuurd na een overweldigende motie van wantrouwen door de kiezers.

Bankroet van het Vitaminekartel

Op 20 mei 1999 ontplofte de mediabom. De farmaceutische multinationals Hoffmann-La Roche, BASF, Rhône-Poulenc en andere gaven toe een zogenaamd ‘Vitaminekartel’; te hebben opgericht om strafbare prijsafspraken te maken over de grondstoffen voor vitaminepreparaten. Bijna een decennium lang waren miljoenen mensen opgelicht en betaalden zij als gevolg van deze criminele activiteiten hogere prijzen voor vitaminen. Het Amerikaanse Ministerie van Justitie verklaarde dat dit Vitaminekartel het grootste kartel was dat ooit onthuld werd en sprak van een economische ‘samenzwering’. Roche, BASF en de andere leden van het kartel stemden ermee in om bijna een miljard dollar boete te betalen voor het begaan van deze misdaden.

Terwijl de omvang van deze boetes wereldwijd voorpaginanieuws was, bleven de gebeurtenissen die hadden geleid tot de oprichting van dit criminele kartel duister. Tot nu toe. De reden voor de oprichting van dit illegale Vitaminekartel is de wetenschappelijke doorbraak op het gebied van vitaminen en het voorkomen van hart- en vaatziekten die in dit boek beschreven wordt. Al begin 1990 bracht ik de Zwitserse farmaceutische multinational Hoffmann-La Roche op de hoogte van deze ontdekkingen. Op 2 juni 1990 stuurde ik een verslag van de ontdekking dat hartaanvallen en beroerten – net als scheurbuik – het gevolg zijn van een gebrek aan vitamine C naar professor Jürgen Drews, hoofd van de wereldwijde onderzoeksafdeling van Roche en lid van de raad van bestuur.

Roche is de grootste wereldproducent van grondstoffen voor vitamine C. De directeuren van Roche begrepen onmiddellijk dat mijn ontdekking de internationale vraag naar vitamine C zou opdrijven en creëerden daarom een miljardenmarkt voor vitamine C en andere vitaminen. Om meer inlichtingen van mij los te krijgen, tekenden de directeuren van Hoffmann-La Roche een geheimhoudingsovereenkomst en nodigden mij uit de nieuwe inzichten op het gebied van hartziekten te komen voorstellen op hun hoofdkantoor in Bazel. Roche besloot echter deze medische doorbraak niet te promoten, ondanks het feit dat men het belang ervan inzag. In een brief deelden zij me de redenen mee. Roche wilde de verspreiding van de informatie over het inzicht in hartziekten niet financieren voor al hun concurrenten. Ook wilden zij niet de concurrentie met de in-house ontwikkeling van andere farmaceutische geneesmiddelen aangaan, bijvoorbeeld met medicamenten die cholesterolverlagend werken.

Met andere woorden, terwijl zij aan de ene kant weigerden een medische doorbraak die miljoenen levens had kunnen redden, te promoten, besloten deze farmaceutische bedrijven aan de andere kant tot een samenzwering in de vorm van een Vitaminekartel om toch te kunnen profiteren van deze baanbrekende ontdekkingen. Roche nodigde klaarblijkelijk BASF, Rhone-Poulenc, Takeda en andere producenten van grondstoffen voor vitaminen uit om op wereldschaal strafbare prijsafspraken te maken. De frauduleuze winsten die deze bedrijven de afgelopen tien jaar met hun criminele activiteiten hebben gemaakt, worden geschat op meer dan 100 miljard dollar. De boetes die deze bedrijven moesten betalen, zijn hiermee vergeleken slechts een schijntje.

Niet alleen de Amerikaanse regering zou van deze bedrijven een schadevergoeding moeten eisen, maar ook de vitamineproducerende bedrijven en vooral alle consumenten over de gehele wereld zouden deze multinationals voor het gerecht moeten dagen. Omdat deze bedrijven al voor de tweede keer miljoenen mensen schade hebben berokkend, is dit uitermate dringend. In de eerste plaats hebben zij geweigerd levensreddende informatie over het gebruik van vitaminen om hartziekten te voorkomen, te promoten en te verspreiden. Dit heeft de afgelopen tien jaar de onnodige dood van miljoenen hartpatiënten veroorzaakt. En in de tweede plaats hebben zij letterlijk alle vitamineconsumenten op aarde financieel benadeeld.

Dr. Rath
Dr. Rath
 

Mijn correspondentie met de directeuren van Roche bewijst ook dat de verklaringen van Hoffmann-La Roche als zou de leiding van Roche niet op de hoogte zijn van deze criminele activiteiten, gelogen zijn. Het tegenovergestelde is nu duidelijk. De directeuren van Roche, BASF en Rhône-Poulenc waren niet alleen op de hoogte van deze misdaden, ze hebben ze zelf georganiseerd. De managers op de hoogste niveaus van deze bedrijven die verantwoordelijk zijn voor deze misdaden, moeten vervolgd worden en voor hun daden ter verantwoording geroepen. Nu al is het voor iedereen duidelijk dat deze bedrijven en hun leiders criminelen zijn die zich alleen door de omvang van hun misdaden van gewone misdadigers onderscheiden. De criminele activiteiten van dit Vitaminekartel hebben miljoenen mensen een nog duidelijker beeld gegeven van de ‘handel in ziekte’ die door de farmaceutische industrie in stand wordt gehouden. Het schandaal van het Vitaminekartel is nog maar net onthuld, maar het is al een tweede nagel aan de doodskist van de farmaceutische industrie.

Het Berlijnse Tribunaal

De laatste voltallige vergadering van de Codex Alimentarius Commissie vond plaats in juni 2000 in Berlijn. Doel van de vergadering was een wereldwijd verbod op gezondheidsinformatie over natuurlijke geneeswijzen om zodoende de miljardenmarkt voor farmaceutische producten kunstmatig in stand te houden. Om hun activiteiten te camoufleren verborgen de leden van het farmaceutische kartel en hun politieke medeplichtigen zich van 19 tot 23 juni in het zogenoemde ‘Federale instituut voor gezondheidsbescherming van de consument en veterinaire aangelegenheden’ (BgVV) dat met prikkeldraad hermetisch van de buitenwereld was afgesloten.

Twee avonden daarvoor, op 17 en 18 juni hield ik in Berlijn een conferentie tegen het farmaceutische kartel, net zoals ik twee jaar eerder in september 1998 had gedaan. De volledige tekst van het ‘Berlijnse tribunaal’ dat inmiddels een historisch document is geworden, is te vinden op onze website. Ik eiste publiekelijk dat de managers van de farmaceutische bedrijven en hun politieke medeplichtigen aangeklaagd worden voor ‘misdaden tegen de mensheid’.

Op maandag 19 juni, de eerste dag van de Codex-conferentie, gaven mijn medewerkers aan alle leden van de officiële Codex-delegaties, afkomstig uit meer dan 40 landen, een Engelstalige kopie van de plannen en de bedoelingen van het farmaceutische kartel. Dit had tot gevolg dat de debatten in de Codex-commissie zo heftig waren, dat de plannen van het farmaceutische kartel ook in deze vergadering niet de meerderheid van stemmen kregen.

Het farmaceutische kartel maakt amok

Groot-Brittannië

Zelfs na al deze nederlagen geeft het farmaceutische kartel zich niet gewonnen. Nu wordt geprobeerd voorschriften door te drukken door invloed uit te oefenen op nationale regeringen en interparlementaire instellingen zoals de Europese Gemeenschap. Een bijzonder treffend voorbeeld van de wanhoop van het farmaceutische kartel is een nieuwe wetgeving die momenteel onder de codenaam MLX 249 door het Britse parlement erdoor geduwd moet worden. In deze wet wordt de verspreiding van eender welke preventieve of therapeutische gezondheidsinformatie over vitaminen en andere natuurlijke gezondheidsmiddelen strafbaar gesteld. Nog erger is trouwens het feit dat de farmaceutische industrie de rechterlijke bevoegdheid wil krijgen om alle inbreuken op deze voorgestelde wetgeving te beoordelen en te bestraffen.

Nederland

In Nederland had het farmaceutische kartel een coup voorbereid om de Nederlandse regering te laten vallen. Het Eerste Kamer-lid Wiegel, de poortwachter van het farmaceutische kartel in de Nederlandse gezondheidszorg, bracht de beslissende stem uit die de regering van premier Kok aan het wankelen bracht. Bij een tweede poging werd Minister van Gezondheid, Els Borst, die zich uiterst kritisch opstelt ten opzichte van de farmaceutische industrie, aangevallen in de hoop dat zij haar ambt zou neerleggen. Beide crises waren gepland en werden aangesticht door het farmaceutische kartel. Gelukkig waren de Nederlandse politici, en met hen de hele bevolking, slim genoeg om dit te doorzien en om deze politieke sabotage de kop in te drukken.

Verenigde Staten

In de Verenigde Staten is het farmaceutische kartel bezig met een nieuwe aanval op natuurlijke gezondheidsinformatie en -producten. Amper twee weken nadat de huisbankier van het Duitse farmaceutische kartel, de ‘Deutsche Bank’ door de overname van de Amerikaanse bank ‘Banker's Trust’ de grootste bank ter wereld was geworden, werd hun invloed op de Amerikaanse regering zichtbaar. Vijf jaar nadat de farmaceutische industrie en de FDA in Amerika hun grootste nederlaag hadden geleden, organiseerde het Duitse farmaceutische kartel nu een eerste aanval op Amerikaans grondgebied. Deze keer werd geen gebruik gemaakt van de FDA als mantelorganisatie, maar van de Federal Trade Commission (FTC). Gepusht door het internationale farmaceutische kartel kondigde de Amerikaanse FTC een wereldwijde campagne aan met de sarcastische naam ‘Operation Cure All’ (Operatie Alles Genezen). De doelstellingen en de huichelachtigheid van deze actie worden in detail beschreven op onze website. Het doel van deze heksenjacht door de FTC is hetzelfde als de FDA vijf jaar geleden had. Men wilde de verspreiding van levensreddende gezondheidsinformatie over vitaminen en andere natuurlijke en niet-patenteerbare producten voorkomen om zodoende de miljardenmarkt voor onnodige farmaceutische geneesmiddelen te beschermen en te promoten.