Dr. Rath Health Foundation

Dr. Rath Health Foundation

Social Media

"De agenda van de mens", een interview met dr. Matthias Rath, april 2003

<      1       2       3       4       5       6       7       8      >      

Kunt u wat meer vertellen over deze historische parallel waarmee het einde van de Middeleeuwen werd ingeluid?

During the 16th century the illiteracy rate in Europe dropped from 80% to 20%

During the 16th century the illiteracy rate in Europe dropped from 80% to 20%

Vierhonderd jaar geleden leerden miljoenen mensen in Europa lezen en schrijven door de uitvinding van de drukpers en de vertaling van de eerste boeken uit het Latijn in de gesproken talen. Deze ‘bevrijding van analfabetisme’ markeerde het einde van de Middeleeuwen in Europa en was de aanzet tot wat we nu de moderne tijd noemen. Geen enkele macht, oorlog of dictatuur kon de miljoenen gewone mensen er nog langer van weerhouden hun recht op lezen, schrijven, kennis en een waardig leven op te eisen.

Evenzo zal geen enkele oorlog, opheffing van burgerrechten of ‘Big Brother’-staat de bevrijding van de mensheid van het juk van het farmaceutische kartel nog kunnen stoppen. Te veel mensen zijn al onnodig gestorven, te veel economieën zijn al te gronde gericht door deze bedrijfsbelangen en nu beseffen de mensen de oorzaak van dit alles en zullen zij doorgaan met het vechten voor hun recht op natuurlijke gezondheid.

Onze campagne ‘Make Health – Not War’ onthult het belang dat de farmaceutische industrie bij de huidige oorlog en de ‘volgende oorlog’ heeft, die reeds door voormalig CIA-directeur James Woolsey is aangekondigd. Ze is tevens een oproep tot actie, een oproep om dit niet te laten gebeuren. Iedereen, waar ook ter wereld, kan onmiddellijk profijt trekken van de grote doorbraken op het gebied van natuurlijke gezondheid. Ieder gezin, iedere artsenpraktijk, ieder ziekenhuis en ieder gezondheidszorgstelsel dat gebruik maakt van de natuurlijke therapieën berooft de farmaceutische belangengroepen van het geld dat ze nodig hebben voor de volgende oorlog. Daarom zijn die twee zaken zo met elkaar verbonden.

De wereldbevolking wordt zich bewust van het feit dat belangengroepen die uit winstbejag blijven toestaan dat miljoenen mensen aan ziekten sterven, dezelfde belangengroepen zijn die de mensheid momenteel meeslepen in een derde wereldoorlog. Bovendien gaan de mensen beseffen dat deze gezondheidssector de meest strategische sector is als het erom gaat een gezondere en vreedzamere wereld te verwezenlijken. Het is een eenvoudig rekensommetje. Aan de ene kant heb je een handjevol investeerders die verder willen profiteren van ziekten en oorlog en aan de andere kant heb je zes miljard mensen die belang hebben bij een wereld zonder ziekte en zonder oorlog. De uitkomst van deze strijd is zeker. Wij, de mensheid, zullen winnen, maar steeds meer mensen moeten zich daarvoor gaan inzetten.

Wie heeft uw campagne ‘Make Health – Not War’ gefinancierd?

Deze campagne is mogelijk gemaakt door de mensen die al zijn geholpen door de natuurgeneeswijzen. Ons onderzoeksinstituut verschaft kennis en verzorgt programma's op het gebied van natuurlijke gezondheid, zodat mensen met hartkwalen, hartverlammingen, hoge bloeddruk, diabetische circulatieproblemen, kanker, osteoporose en vele andere aandoeningen baat kunnen hebben bij natuurgeneeskundige doorbraken op het gebied van vitamineonderzoek en cellulaire geneeskunde. Honderdduizenden mensen en patiënten uit vijf continenten profiteren reeds van deze doorbraken. De voordelen voor hun gezondheid stijgen in veel gevallen ver uit boven wat farmaceutische geneesmiddelen voor hun gezondheid hebben gedaan.

Dus willen zij niet alleen maar profiteren van deze natuurlijke therapieën, maar deze kennis tevens wereldwijd verspreiden, zodat mensen die nog onkundig zijn van deze doorbraken ook geholpen kunnen worden. De ondersteuning voor deze campagne komt dan ook van mensen die in de meeste gevallen zelf veel baat hebben gehad bij dat waarin ze geloven en waarvoor ze vechten in hun eigen leven en hun eigen lijf. Anders was deze wereldwijde campagne nooit van de grond gekomen.

Wat zijn de belangrijkste zaken die u met de campagne ‘Make Health – Not War’ bereikt heeft?

Door de farmaceutische industrie te ontmaskeren als de aanstichter van de huidige internationale crisis en oorlog en als de industrietak die van de oorlog in Irak het meeste profijt trekt, hebben wij er in belangrijke mate toe bijgedragen dat de internationale gemeenschap geen mandaat gaf voor deze oorlog en dat de rechtmatigheid ervan ontkend werd. Zodra de internationale gemeenschap een klacht indient, kunnen degenen die deze oorlog gevoerd hebben voor internationale gerechtshoven gedaagd worden.

Open Letter by Dr. Rath, published in the New York Times on February 2, 2003

Open Letter by Dr. Rath, published in the New York Times on February 2, 2003

De publicatie van mijn open brieven in de New York Times was weloverwogen. De New York Times wordt uitgegeven in de stad waar de Verenigde Naties gevestigd zijn. Sinds het ontstaan van de Verenigde Naties hebben nog nooit zo veel politici, staatshoofden en regeringsvertegenwoordigers hier vergadert als in februari en maart van dit jaar. De informatie in mijn open brieven en de ontmaskering van de farmaceutische industrie als de grootste profiteur van deze oorlog heeft dus vrijwel alle landen van de wereld bereikt. Bovendien hebben veel kranten, vooral die van kleinere landen met een zetel in de VN Veiligheidsraad zoals Chili, Pakistan, Kameroen etc., maar ook Turkije, mijn open brieven in hun landen gepubliceerd. Het feit dat miljoenen mensen in deze kleine landen gewaarschuwd en ingelicht werden over de financiële belangen die bepaalde bedrijfstakken hadden bij deze oorlog, was voor hun regeringen een belangrijke reden om de politieke druk en de aanlokkelijke smeergelden van de Amerikaanse en Britse regeringen te weerstaan.

Amerika en Groot-Brittannië zijn de grootste exporteurs van farmaceutische producten ter wereld. Van alle pillen die wereldwijd verkocht worden, vloeit twee derde van de opbrengst terug naar deze landen. En precies dit geld is er de oorzaak van dat in het Witte Huis en in Downing Street politici zitten die niet langer onafhankelijk, maar corrupt zijn. Dit geld wordt thans ook gebruikt om de oorlog in het Midden Oosten te financieren en ook de reeds aangekondigde ‘wereldoorlog’.

Ook hebben wij bereikt dat deze oorlog tegen Irak niet is uitgedraaid op een nucleaire of biochemische holocaust. Het feit dat een oorlog met massavernietigingswapens door de farmaceutische industrie automatisch gebruikt zou worden als een strategisch middel om wereldwijd oorlogstoestanden uit te roepen en de burgerrechten met voeten te treden om zodoende hun monopoliepositie te verstevigen, werd door ons ook duidelijk aan het licht gebracht.

Het voortbestaan van de farmaceutische industrie was, is en zal altijd afhankelijk blijven van een oorlog waarin massavernietigingswapens gebruikt worden, zowel op het slagveld als op plaatsen waar zich burgers bevinden. Het is eveneens een historisch feit dat iedere dag, iedere week dat dit niet gebeurt, de farmaceutische industrie geen kans heeft om wereldwijd beperkende wetten in te voeren die haar monopoliepositie in de internationale ‘handel in ziekten’ zouden versterken. Door deze plannen wereldwijd bekend te maken, hebben wij tot nu toe kunnen verhinderen dat de investeerders achter de farmaceutische industrie hun doelen konden bereiken.

Open Letter by Dr. Rath, published in the New York Times on February 28, 2003

Open Letter by Dr. Rath, published in the New York Times on February 28, 2003

Maar, en dit terzijde, mijn open brieven zijn even spannend als een spionageroman of een aflevering van inspecteur Colombo. Wanneer de rechercheur niet zeker is over de misdaden van een mogelijke verdachte, confronteert hij de verdachte met bewijsmateriaal om zijn reactie te testen. Toen ik deze open brieven publiceerde, was dat ook mijn bedoeling. Indien ik het bij het rechte eind had en ik wist dat het zo was, dan moesten de ‘criminelen’ reageren.

En gereageerd hebben ze! Slechts 24 uur (1 dag) nadat de farmaceutische industrie aan de kaak was gesteld als de grootste profiteur van de tragedie van 11 september en van de huidige oorlog, werd aan de stomverbaasde internationale gemeenschap bekend gemaakt wie het zogenaamde ‘meesterbrein’ van 11 september was. Nadat de legers van verschillende landen gedurende anderhalf jaar in de bergen van Hindukush jacht hadden gemaakt op de zogenaamde meesterbreinen achter de aanslagen van 11 september, werd plotseling in Pakistan een vredig slapende sjeik gevonden en gearresteerd.

Gedurende een hele week was deze supervangst in de Amerikaanse media het hoofdonderwerp; een goed georganiseerde mediastunt. Maar buiten de Verenigde Staten was er nauwelijks iemand die hierin trapte. In de internationale pers bestonden al vermoedens over deze verborgen agenda, zelfs in de media van de ‘trouwe bondgenoot’. De Britse krant The Independent schreef over de plotseling ontdekte sjeik: "Wat een welkome ontdekking".

Nog veelzeggender waren de reacties in het Amerikaanse congres en bij de instanties voor ordehandhaving. Veel intelligente mensen in Amerika vermoedden al dat er voor de aanslagen van 11 september een verborgen agenda bestond. Met ongeloof vernamen zij, dat echte waarschuwingen voor de aanslagen door de FBI genegeerd waren en dat FBI-bazen de klokkenluiders het zwijgen hadden opgelegd. Nog verdachter was het feit dat voor de familieleden van de slachtoffers die in het World Trade Center waren omgekomen, geen officieel onderzoek naar de achtergronden van deze tragedie werd ingesteld. De overheidsinstantie die dit onderzoek tegenhield was het Witte Huis en niemand anders dan president Bush zelf. De familieleden van de slachtoffers wilden slechts de waarheid kennen. Als deze aanslagen inderdaad het werk van ‘terroristen’ waren, zou elke regering er alle belang bij hebben om onmiddellijk en met gebruikmaking van alle mogelijke middelen, de waarheid te achterhalen – niet alleen in het belang van de familieleden maar ook in het belang van het grote publiek. Men vroeg zich dan ook af wat de regering-Bush te verbergen heeft dat zij een officieel onderzoek verhindert?

Deze achterdocht werd vanzelfsprekend gevoed door mijn open brieven waarin ik de verbaasde leden van het Amerikaanse congres, de ordehandhavers en ook het grote publiek duidelijk maakte dat reeds 70 jaar geleden een vergelijkbaar incident had plaatsgevonden. Op 28 februari 1933 werd het Duitse parlementsgebouw, de Rijksdag, in brand gestoken. Ook deze gebeurtenis werd onmiddellijk misbruikt om alle burgerrechten af te schaffen en noodwetten uit te vaardigen (Homeland Security Act) die de wettelijke basis vormden voor een politieke dictatuur en voor de Tweede Wereldoorlog.

70 years ago, the German parliament building was set on fire

70 years ago, the German parliament building was set on fire

Tegenwoordig is het een historisch feit dat deze aanslag op het Duitse parlement (‘Reichstag’) van tevoren zorgvuldig was gepland door groepen die er belang bij hadden de Duitse gemeenschap voor te bereiden op hun veroveringsoorlog: WO II. Het is eveneens een feit dat de wet waarmee de burgerrechten te niet werden gedaan ook al eerder was voorbereid. Nu, 70 jaar later, merken de Amerikaanse burgers en de politieke gemeenschap dat zij op dezelfde manier geblinddoekt werden. Degenen die dit geënsceneerd hebben, namen niet eens de moeite om het anders te formuleren. 70 jaar geleden heette de wettelijke constructie waarmee de burgerrechten omzeild werden ‘Gesetz zum Schutz von Heim und Reich’ (wet ter bescherming van woning en rijk). Degenen die voordeel putten uit de tragedie van 11 september noemden het, met treffende gelijkenis, de ‘Homeland Security Act’ (Veiligheidsverordening voor het vaderland). Geloofden deze ‘wettenmakers’ nu echt dat de mensen niet in staat zouden zijn hierin hetzelfde scenario als 70 jaar geleden te herkennen?

Er was een openlijk protest van de kant van de leden van het congres, de politici en de rechterlijke macht. Slechts handelend in de overtuiging dat het ging om een ‘oorlog tegen terrorisme’ hadden zij de regering-Bush gesteund. Nu vernamen zij dat het witte Huis gerund werd door mensen die er een verborgen agenda op na hielden. Bovendien wisten de Amerikaanse politici en de ordehandhavers dat de Amerikaanse burgers – hun kiezers – ook de New York Times zouden lezen en dat zij hun vragen zouden stellen waarop ze niet zouden kunnen antwoorden.

In het Witte Huis en op het Amerikaanse ministerie van Justitie stonden de telefoons roodgloeiend. Bange politici en wetgevers lieten weten dat zij niet mee wilden doen een dergelijke ‘coup’ in het belang van de Rockefeller-groep en hun politieke marionetten in het Witte Huis.

De reactie liet niet op zich wachten. Vier dagen later moest de Amerikaanse advocaat generaal John Ashcroft als een soort verrassingseffect de zogenoemde Patriot Act No. 2. bekendmaken. De verbaasde Amerikanen kregen te horen dat de huidige wetten tegen het terrorisme zogezegd onvoldoende waren en aangescherpt moesten worden. Deze aanpassingen hielden niets meer en niets minder in dan een algemene onschendbaarheid van het hele systeem van ordehandhaving in de VS dat de orders van de regering-Bush moest uitvoeren.

Op die manier, met één pennenstreek, hadden Bush, Ashcroft en de andere politieke marionetten van het kartel geprobeerd om onschendbaarheid te geven aan iedereen die mee hielp aan hun gewetenloze acties en oorlogsmisdaden. Mochten er nog vraagtekens geplaatst worden bij de ware achtergronden van 11 september en de achterliggende bedoelingen van de huidige internationale crisis, dan zullen deze reacties van de regering-Bush op mijn open brieven toch wel ieder weldenkend mens waar ook ter wereld de ogen geopend hebben.

<      1       2       3       4       5       6       7       8      >