Dr. Rath Health Foundation

Dr. Rath Health Foundation

Social Media

Een vraag voor de Europese Commissie:
Zijn wortels en paranoten gevaarlijker dan vitaminesupplementen?

De Europese Commissie legt momenteel de laatste hand aan methodes voor de instelling van maximumniveaus voor vitaminen en mineralen in voedingssupplementen. Ofschoon zij verkondigt dat zij deze procedure wetenschappelijk benadert, de werkelijkheid is dat het maximumniveau voor bètacaroteen ingesteld kan worden op een niveau dat lager is dan dat van twee wortels, terwijl het maximumniveau voor selenium kan worden ingesteld op een niveau lager dan dat in niet meer dan twee paranoten. Wijzend op deze en andere absurditeiten, roept een indrukwekkend rapport dat onlangs werd uitgegeven door de in het VK gevestigde Alliance for Natural Health (ANH) de Commissie op om haar methoden te herzien en stelt een aantal kenmerken voor die vereist zouden moeten zijn voor de ontwikkeling van een nieuwe wetenschappelijk geldige benadering.

Maar zal de Commissie luisteren, of zullen ze nu gaan roepen om waarschuwingsetiketten voor zakken met wortels en paranoten?

Het ANH-rapport is zeker redelijk en goed beargumenteerd. Door erkenning dat de instelling van maximumniveaus onderworpen zal zijn aan de druk van "industriële belanghebbenden" (d.w.z. de farmaceutische industrie met haar vele biljoenen dollars) en "politieke processen" (d.w.z. de langdurige ondersteuning door de Europese Unie van farmaceutische 'handel met ziekte'), concludeert dit dat de beste manier om een beter passende oplossing te ontwikkelen zou zijn, deze taak toe te vertrouwen aan een universiteit, waar deze in een onafhankelijke, academische omgeving zou kunnen worden ontwikkeld.

Naar onze mening is dit een uitstekend voorstel. Per slot van rekening riep de observatie van de Europese Commissie terwijl zij haar voorkeursbenadering voor de regulering van voedingssupplementen ontwikkelde, de laatste jaren voor een redelijke waarnemer het gevoel op deel uitmaken van het "theater van het absurde". Zeer zeker sterven Europese burgers niet in de straten door een overdosering van voedingssupplementen en er bestaat in feite duidelijk bewijs dat vitamine- en mineralendeficiënties wijdverbreid zijn in de Europese Unie. Als zodanig zal dit, als het debat over de instelling van maximumniveaus bij voortduring beheerst blijft door de extremistische en paniekzaaiende anti-supplementpropaganda van de Commissie, verre zijn van een bescherming van de consumenten, de eruit voortvloeiende maximumniveaus zullen ongetwijfeld juist zeer schadelijk zijn voor hun gezondheid.

Terwijl de Commissie eerder, in 2002, verkondigde dat haar doel niet is voedingssupplementen in de ban te doen, en dat de belangen van consumenten haar grootste zorg zijn, openbaarde haar recente Oriëntatierapport dat de beslissingen over de maximumniveaus in voedingssupplementen "niet alleen gebaseerd moeten worden op wetenschappelijke gronden maar ook rekening moeten houden met de huidige marktpraktijken." Erger nog, het document beweert dat de identificatie van deze praktijken klaarblijkelijk "gesprekken met industriële belanghebbenden" vereist.

Met andere woorden, het door de commissie geprefereerde proces voor de instelling van maximumniveaus zal daarom niet gebaseerd zijn op nauwkeurig wetenschappelijk onderzoek, en de farmaceutische industrie zal bijna zeker betrokken worden bij de besprekingsprocedure.

Het is daarom nauwelijks verbazingwekkend dat de benadering van de Commissie van de regulering van voedingssupplementen steeds meer kritiek ondervindt. Terwijl we accepteren dat er mensen zijn, zoals de ex-directeur van een farmaceutisch bedrijf, Gert Krabichler, die geloven dat de Europese Commissie zeer zorgvuldig en met grote transparantie te werk is gegaan bij de opstelling van deze reguleringen, vermoeden wij ten sterkste dat als extremisme de overhand zou krijgen, de maximumniveaus uiteindelijk voorwerp zouden kunnen worden van een wettelijke wraking.

En we praten hierbij niet alleen over de niveaus van bètacaroteen of selenium.

Nemen we een ander voorbeeld, het officiële standpunt van de Commissie is dat het maximum aanvaardbare innameniveau voor nicotinezuur (vitamine B3) slechts 10 mg is. Gegeven echter dat zelfs de schrale aanbevelingen van de Europese Unie voor het aanbevolen dagelijks toelaatbare niveau (RDA) voor vitamine B3 18 mg is, is het niet moeilijk u voor te stellen dat alle wettelijke argumenten om deze absurditeit voor het hof te verdedigen, lachwekkend zullen worden omgekeerd.

Kortom, daarom zijn we het volledig met de ANH eens dat de door de commissie voorgesteld benadering van de instelling van maximumniveaus geen adequate wetenschappelijke basis heeft en dat deze drastisch moet worden gewijzigd.

Klik hier om het persbericht van de Alliance for Natural Health te lezen.

Klik hier om het rapport van de Alliance for Natural Health te lezen.