Dr. Rath Health Foundation

Dr. Rath Health Foundation

Social Media

Verzet in de V.S. tegen de oorlog

"Deze oorlog is niet nodig op dit moment." (VS-senator Robert Byrd)

Lees dit deel:

San Francisco Health March (16 februari 2003)

Bekijk het videomateriaal van de San Francisco Health March (16 februari 2003)

Roekeloze regering wordt mogelijk geconfronteerd met desastreuze consequenties

door VS-senator Robert Byrd
Speech in de Senaat, woensdag, 12 februari 2003

Het overwegen van oorlog is het overwegen van de meest verschrikkelijke menselijke ervaring. Op deze dag in februari, terwijl deze natie zich op de rand van oorlog bevindt, zal elke Amerikaan op een of andere manier wel stilstaan bij de verschrikkingen van oorlog.

Maar deze Kamer is overwegend stil. Onheilspellend, verschrikkelijk stil. Er is geen debat, geen discussie, geen poging om voor het land de pro's en contra's van deze oorlog af te wegen. Er gebeurt niets.

Hier in de Amerikaanse Senaat kijken we lijdzaam en stilzwijgend toe, lamgeslagen door onze eigen onzekerheid, overweldigd naar het schijnt door de turbulente gebeurtenissen. Alleen op de redactiepagina's van onze kranten wordt echt gediscussieerd over hoe wijs of hoe dwaas het is om deze oorlog te beginnen.

En we hebben het hier niet over een klein brandje. Het gaat hier niet om het simpel onschadelijk maken van een schurk. Nee. Deze ophanden zijnde strijd zal, als die werkelijk uitbreekt, een keerpunt betekenen in het buitenlandse beleid van de Verenigde Staten en mogelijk ook een keerpunt in de moderne wereldgeschiedenis.

Dit land staat op het punt voor het eerst, op een buitengewone wijze en een ongelegen tijdstip een revolutionaire doctrine uit te testen. De doctrine van preventie: het denkbeeld dat de Verenigde Staten of ieder ander land gewettigd is een ander land aan te vallen dat geen directe bedreiging vormt, maar mogelijk wel een toekomstige; dat is een radicale verdraaiing van het traditionele idee van zelfverdediging. Ze lijkt in strijd met het internationale recht en het Handvest van de Verenigde Naties. En ze wordt getest in een tijd van wereldwijd terrorisme, waardoor vele landen in de wereld zich zullen gaan afvragen wanneer zij op onze zwarte lijst, of op die van een ander land, terecht zullen komen. Hoge regeringsfunctionarissen hebben onlangs geweigerd het gebruik van nucleaire wapens als optie bij een mogelijke aanval op Irak uit te sluiten.

Wat is er nu destabiliserender en onverstandiger dan dit soort onzekerheid, met name in een wereld waarin door de globalisering de vitale economische en veiligheidsbelangen van vele landen zo nauw met elkaar zijn verbonden? Er zijn grote scheuren aan het ontstaan in onze traditionele bondgenootschappen en over de Amerikaanse bedoelingen wordt plotseling overal in de wereld op schadelijke wijze gespeculeerd. Anti-amerikanisme gebaseerd op wantrouwen, verkeerde informatie, achterdocht en de alarmerende retoriek van de Amerikaanse leiders splijt het eens zo stevige bondgenootschap tegen het wereldwijde terrorisme, dat na 11 september ontstond.

Hier in Amerika worden de mensen gewaarschuwd voor ophanden zijnde terroristische aanslagen, maar waar en wanneer dergelijke aanvallen zullen plaatsvinden, wordt er niet bij verteld. Gezinsleden worden opgeroepen voor actieve militaire dienst, zonder dat zij enig idee krijgen van de duur daarvan en de verschrikkingen waarmee zij mogelijk zullen worden geconfronteerd. De bevolking blijft achter met te weinig politie- en brandweerbescherming. Andere essentiële diensten zijn ook onderbezet. De stemming in het land is grimmig. De economie hapert. De brandstofprijzen stijgen en zullen wellicht spoedig omhoogschieten. Deze regering, die nu iets meer dan twee jaar aan het roer is, moet op haar staat van dienst worden beoordeeld. Ik ben van mening dat die staat van dienst belabberd is.

In die kleine twee jaar heeft deze regering een groot beraamd overschot van zo'n 5,6 miljard dollar voor de komende tien jaar over de balk gegooid, waardoor we nu op alle fronten tekorten kunnen gaan verwachten. Door het binnenlandse beleid van deze regering zijn veel van onze deelstaten in grote financiële moeilijkheden gekomen, waardoor er geen geld meer is voor heel veel essentiële programma's. Deze regering heeft een beleid gevoerd waardoor de economische groei is vertraagd. Deze regering heeft belangrijke kwesties, zoals de crisis in de gezondheidszorg voor ouderen, genegeerd. Deze regering was traag in het verschaffen van voldoende geld voor de binnenlandse veiligheid. Deze regering is onwillig geweest onze lange en poreuze grenzen beter te bewaken.

Wat haar buitenlandse beleid aangaat, is deze regering er niet in geslaagd Osama Bin Laden op te sporen. Gisteren nog hebben we weer gehoord hoe hij zijn volgelingen probeert te verenigen en hen oproept om te doden. Deze regering heeft traditionele bondgenootschappen gespleten en mogelijk voor eens en voor altijd internationale orde-handhavende organisaties als de Verenigde Naties en de NAVO ernstig verzwakt. Deze regering heeft het traditionele imago van de Verenigde Staten als een welwillende vredesmacht ondermijnd. Deze regering heeft de kunst van het geduld van de diplomatie veranderd in een handelwijze van dreigen, etiketjes opplakken en schelden, die blijk geeft van weinig intelligentie en gevoeligheid van onze leiders en waar we nog jarenlang de wrange vruchten van zullen plukken.

Staatshoofden dwergen noemen, hele landen als kwaadaardig bestempelen, machtige Europese bondgenoten als irrelevant afdoen; deze manier van bot en ongevoelig optreden doet onze grote natie beslist geen goed. We mogen dan een overweldigend militair overwicht hebben, maar we kunnen niet in ons eentje een wereldoorlog tegen het terrorisme voeren. We hebben de hulp en vriendschap nodig van onze traditionele bondgenoten en van onze nieuw verworven vrienden, die we met onze rijkdom hebben aangetrokken. Ons ontzagwekkende militaire apparaat zal ons niet veel helpen als we weer, hier in ons eigen land, getroffen worden door een vernietigende aanslag, die onze economie ernstige schade zal toebrengen. Onze militaire mankracht is al overbelast en we zullen de ondersteuning nodig hebben van landen die daadwerkelijk troepen kunnen sturen en niet alleen aanmoedigingsbrieven ondertekenen.

De oorlog in Afghanistan heeft ons tot nu toe 37 miljard dollar gekost, maar er zijn aanwijzingen dat het terrorisme die regio alweer in zijn greep begint te krijgen. We hebben Bin Laden niet gevonden en als wij er niet in slagen de vrede in Afghanistan te verzekeren, zal het terrorisme weer uit zijn duistere holen tevoorschijn komen en weer gedijen in dat afgelegen en verwoeste land.

Pakistan wordt eveneens bedreigd door destabiliserende krachten. Deze regering heeft de eerste oorlog tegen het terrorisme nog niet beëindigd, of ze staat alweer te trappelen om een volgende te beginnen, die veel meer gevaren met zich meebrengt dan de oorlog in Afghanistan. Verslapt onze aandacht dan zo vlug? Hebben we niet geleerd dat je altijd de vrede moet verzekeren nadat je een oorlog hebt gewonnen?

Toch horen we maar weinig over wat er na de oorlog in Irak moet gebeuren. Dit ontbreken van plannen leidt ertoe dat in het buitenland allerlei speculaties de ronde doen. Zullen wij de olievelden van Irak confisqueren en een bezettingsmacht worden, die de prijs en de hoeveelheid olie van dat land in de nabije toekomst zal bepalen? Aan wie zullen wij de macht overdragen na Saddam Hussein?

Zal onze oorlog de gemoederen in de islamitische wereld dusdanig verhitten dat er vernietigende aanvallen op Israël zullen plaatsvinden? Zal Israël terugslaan met haar eigen nucleaire arsenaal? Zullen de regeringen van Jordanië en Saoedi-Arabië omver worden geworpen door fundamentalisten, ondersteund door Iran, dat veel nauwere banden heeft met het terrorisme dan Irak?

Zou een verstoring van de olievoorziening kunnen leiden tot een wereldwijde recessie? Heeft onze onzinnig oorlogszuchtige taal en onze botte veronachtzaming van de belangen en opinies van andere landen ertoe geleid dat steeds meer landen zo snel mogelijk lid willen worden van de club van nucleaire mogendheden en dat vermenigvuldiging nog lucratiever is geworden voor landen die het geld heel goed kunnen gebruiken?

Binnen twee korte jaren is deze roekeloze en arrogante regering erin geslaagd een beleid op tafel te leggen dat jarenlange, desastreuze gevolgen kan hebben.

De woede en de schok die elke president zou hebben gevoeld na de moorddadige aanslagen op 11 september, zijn begrijpelijk. Begrijpelijk is ook de frustratie dat je op een schaduw jaagt en dat je een vormloze, vluchtige vijand tegenover je hebt die je eigenlijk niet kunt straffen.

Maar om als regering, die belast is met de ontzagwekkende macht en verantwoordelijkheid het lot te bepalen van de grootste supermacht op deze planeet, die frustratie en woede dan om te zetten in het debacle van het uiterst destabiliserende en gevaarlijke buitenlandse beleid waarvan de wereld momenteel getuige is, dat is onvergeeflijk. Eerlijk gezegd zijn veel van de uitspraken van deze regering gewoonweg schandelijk. Er is geen ander woord voor.

Toch is deze kamer akelig stil. Op wat mogelijk de vooravond is van verschrikkelijk veel dood en verderf voor de bevolking van Irak, een bevolking overigens, die voor meer dan 50 procent bestaat uit mensen jonger dan vijftien jaar, is deze kamer stil. Wellicht slechts enkele dagen voordat we duizenden van onze eigen burgers de onvoorstelbare verschrikkingen van een chemische en biologische oorlog insturen – is deze kamer stil. Op de vooravond van mogelijk een wrede, terroristische vergeldingsaanslag voor onze aanval op Irak, doet de Amerikaanse Senaat gewoon alsof haar neus bloedt.

We slaapwandelen werkelijk door de geschiedenis. Diep in mijn hart hoop ik dat deze grootse natie en haar goede en trouwe burgers geen hele ruwe ontgoocheling te wachten staat.

Een oorlog beginnen is altijd een gok. Oorlog moet altijd het laatste middel zijn, niet de eerste keus. Ik moet werkelijk mijn vraagtekens plaatsen bij het oordeel van welke president dan ook dat een niet-uitgelokte militaire aanval op een land dat voor meer dan 50 procent uit kinderen bestaat, "geheel volgens de hoogste traditionele maatstaven van ons land" plaatsvindt. Deze oorlog is niet nodig op dit moment. Het uitoefenen van druk lijkt goed aan te slaan in Irak. Het was onze vergissing onszelf zo snel in een hoek te drijven. Onze uitdaging is nu dat we een galante uitweg vinden uit het lastige parket waarin we onszelf hebben gemanoeuvreerd. Misschien hebben we nog een kans als we de situatie wat meer tijd geven.

Maine's Huis van Afgevaardigden keurt Irak-resolutie goed

AUGUSTA, Maine (AP) – Na een emotioneel en langdurig debat heeft het Huis van Afgevaardigden van Maine een resolutie goedgekeurd waarin er bij president George W. Bush op wordt aangedrongen Irak via de Verenigde Naties en zonder militaire interventie te ontwapenen.

De resolutie werd twee keer aangepast om tegemoet te komen aan de bezorgdheid van de tegenstanders, die de resolutie betitelden als zijnde partijgebonden, tweedracht zaaiend en nutteloos, maar werd dinsdagavond met 77 tegen 66 stemmen aangenomen en naar de Senaat gestuurd. De resolutie stelt dat Bush geen oplossing voor de Iraakse dreiging moet kiezen die de veiligheid van Amerikanen in gevaar brengt.

Voorstanders meenden dat de resolutie de eerste zou kunnen worden die gericht is op de Iraakse situatie en die wordt goedgekeurd door een wetgevend orgaan van een staat. Een week geleden heeft het Huis van Afgevaardigden van Hawaii een resolutie aanvaard die een eenzijdige actie door de Verenigde Staten in haar pogingen om Irak en Noord-Korea te ontwapenen, veroordeelt (nieuws-websites).

Tegenstanders verklaarden dat een wetgevend orgaan van een staat niet geacht wordt over nationale kwesties te oordelen. "Hoe mooi je deze nestbevuiling ook wilt voorstellen, deze afgevaardigde zal er niet voor stemmen," aldus de Republikeinse afgevaardigde Thomas Murphy Jr.

Maar afgevaardigde Tom Watson, een Democraat, verklaarde dat hij de resolutie steunt omdat hij genoeg verschrikkingen heeft gezien in Vietnam.

"Hoe klinisch en modern een oorlog ook wordt uitgevochten, oorlog blijft een bloedige, brute zaak die ten koste van alles vermeden dient te worden", was zijn mening.

Maine's regering heeft in het verleden over resoluties gestemd met betrekking tot kwesties als de apartheidsregering in Zuid-Afrika en het conflict in Noord-Ierland.

Winnaars Nobelprijs voor de vrede roepen Bush op tot vrede

Open brief aan president Bush:

OORLOG TEGEN IRAK? – DE SLECHTSTE REMEDIE VOOR DE ERNSTIGE PROBLEMEN IN DE WERELD

Oorlog voeren, wat voor oorlog dan ook, is altijd een stap terug. Een mislukking voor democratie, ontwikkeling en begrip: een nederlaag voor de gehele mensheid!

Oorlog voeren, wat voor oorlog dan ook, is altijd een stap terug. Een mislukking voor democratie, ontwikkeling en begrip: een nederlaag voor de gehele mensheid!

We zijn altijd voor het leven geweest en tegen geweld, vooral na 11 september 2001. Maar de oorlogszuchtige houding van de VS tegenover Irak bedreigt de fundamenten van de co-existentie in de wereld en het internationale recht. Deze fundamenten werden gelegd na twee wereldoorlogen en onder leiding van de VS, juist om oorlogen in de toekomst te voorkomen.

Ondanks de pogingen van de VN en verschillende landen om de interesse van de VS in eenzijdige actie te temperen – resolutie 1441 van de Veiligheidsraad heropende de weg naar een diplomatieke oplossing van het conflict – lijdt het geen twijfel dat de VS, door de bevindingen van de VN-inspecteurs en de serieuze bezwaren van veel mensen, instituties en regeringen overal ter wereld te negeren, vastbesloten is een oorlog tegen Irak te ontketenen, die nog meer dood, ellende en vertwijfeling zal veroorzaken voor een volk dat al wordt onderdrukt en tot het uiterste op de proef wordt gesteld.

Ondanks de desinformatiecampagnes, vindt de grote meerderheid van de mensen in de wereld dat er geen reden is voor een preventieve oorlog. Gelooft de Amerikaanse regering nu werkelijk dat ze met desinformatiecampagnes en preventieve oorlogen bijdraagt aan een vreedzamere en democratischer wereld, een wereld die rechtvaardiger, vrijer en veiliger is? Bent u doof voor de verontwaardiging en de protesten die overal ter wereld en ook in uw eigen land de kop opsteken?

Wij verzoeken u met klem uw grote historische verantwoordelijkheid niet te vergeten en de enorme hulpmiddelen die u ter beschikking staan te benutten om de mensheid te helpen het vertrouwen in zichzelf te hervinden, zoals uw land dat in het verleden heeft gedaan. Help niet mee aan het verspreiden van de kille boodschap dat alleen economische belangen, in dit geval verbonden met olie en de oorlogsindustrie, de machtigen in de wereld ertoe kan bewegen in actie te komen en meer geweld, armoe en haat in de wereld te zaaien. Reageer op deze problemen op een solidaire, rechtvaardige en behulpzame manier. Dit is waaraan de wereld behoefte heeft en wat zij verwacht.

Wij delen en begrijpen nog altijd het verdriet en de angst van het Amerikaanse volk als reactie op de tragische gebeurtenissen van 11 september. Maar de beste manier om ervoor te zorgen dat deze pijn zich niet herhaalt en verspreidt en om het zaad van het terrorisme volkomen van de aardbodem weg te vagen, is het tegenovergestelde doen van wat u nu doet. Wij doen een beroep op u een radicaal nieuwe weg in te slaan en op te komen voor vrede, gerechtigheid en ontwikkeling in de wereld.