Dr. Rath Health Foundation

Dr. Rath Health Foundation

Social Media

Een moderne generaal-majoor aan de kaak gesteld?

De fictieve generaal-majoor die in de komische opera van Gilbert en Sullivan "De piraten van Penzance" uit 1879 verschijnt, is beroemd om zijn opschepperige gezang over zijn buitengewoon brede algemene kennis. Niet bepaald de meest bescheiden persoon onder de mensen, beweert hij op een komische wijze dat hij alles weet over de meest uiteenlopende onderwerpen of er alles van begrijpt, en vertelt het publiek herhaaldelijk dat hij "absoluut model staat voor een moderne generaal-majoor."

Erg opvallend dus, toen de beweging voor vrijheid in de gezondheid onlangs te maken kreeg met de steeds bizarder beweringen van een echte generaal-majoor, een man die bijna net als zijn tegenhanger in De piraten van Penzance, verkondigt een expert te zijn op velerlei gebied.

Generaal-majoor Albert (Bert) N. Stubblebine III (leger VS, gepensioneerd)

Generaal-majoor Albert (Bert) N. Stubblebine III (leger VS, gepensioneerd)

Generaal-majoor Albert (Bert) N. Stubblebine III (leger VS, gepensioneerd) studeerde in 1952 af aan de Militaire academie van de Verenigde Staten (West Point), en diende 32 jaar in het Amerikaanse leger. Hij begon zijn carrière als pantserofficier, maakte daarna een serie promoties, leidde troepen in elk echelon van de legerleiding, en bekleedde verscheidene belangrijke posten in de inlichtingendienst van het Amerikaanse leger. Zijn commando's als algemeen officier omvatten het US Army Intelligence Center (Inlichtingencentrum van het Amerikaanse leger) en de bijbehorende school, de Electronic Research and Development Command (ERADCOM = Elektronisch onderzoeks- en ontwikkelingscommando van het leger) en de US Army Intelligence and Security Command (INSCOM = Inlichtingen- en beveiligingscommando van het Amerikaanse leger). Terwijl hij in actieve dienst was renoveerde Stubblebine ook de inlichtingenarchitectuur van het leger van de Verenigde Staten, en herstructureerde het vakkenpakket voor de opleiding van de inlichtingendienst van het leger. Na zijn pensionering uit het leger in 1984 diende hij tot 1990 als vicepresident voor inlichtingensystemen bij BDM Corporation, een privécontractant in de defensiesector, en werkte vervolgens als deeltijdconsulent voor twee overheidscontractanten; ERIM, en Space Applications Corporation (SAC). In recenter tijd, zit Stubblebine samen met zijn vrouw, de psychiater Rima Laibow, in de raad van Canadian Submarine Technologies Inc, en zegt hij de ontwerper te zijn van AEGIS, "een belangrijk privé-initiatief voor de beveiliging van het geboorteland".

Gezien deze achtergrond, en de daaruit voortvloeiende connecties met de Amerikaanse overheid, mocht de gemeenschap die zich inzet voor vrijheid van gezondheid in het begin van 2005 de wenkbrauwen wel optrekken, toen Stubblebine samen met Rima Laibow de website lanceerde van de Natural Solutions Foundation (Stichting voor natuurlijk oplossingen) en zichzelf begon te promoten als expert op het gebied van de Codex Alimentarius.

Maar, voor een man die eerder verscheidene belangrijke posten in de inlichtingendienst van het Amerikaanse leger bekleedde, en die zich als zodanig sterk bewust moet zijn van de noodzaak ervoor te zorgen nauwkeurig te werk te gaan bij de verzameling van informatie, werd het ervaren waarnemers van de vrijheid van gezondheid snel duidelijk dat Stubblebine ofwel zijn huiswerk niet goed had gedaan, of dat hij en Laibow via hun website en persberichten doelbewust onjuist en misleidend materiaal verspreidden over de Codex en andere verwante dieetsupplementkwesties betreffende voedingssupplementen Bovendien bleven Stubblebine en Laibow ondanks de herhaaldelijk geuite bezorgdheid van meer ervaren waarnemers uit de kring van de voorvechters van vrijheid van gezondheid, dit materiaal verspreiden en negeerden gerichte verzoeken om dit van hun website te verwijderen.

De onnauwkeurigheid van hun pennenvruchten over de Codex bereikte een nieuw hoogtepunt in juli 2005, toen Stubblebine en Laibow, na de aanvaarding van restrictieve nieuwe algemene richtlijnen voor vitaminen- en mineraalsupplementendoor de Codex Alimentarius-commissie, aankondigden dat er in de vergadering van de commissie eenwonder was gebeurd. Terwijl de gemeenschap voor vrijheid van gezondheid vol verbazing toekeek, bleven Stubblebine en Laibow volhouden dat een ondersecretaris voor voedselveiligheid van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) tijdens de vergadering "streng, scherp en vernietigend had gesproken over het feit dat er door de Codex weinig is bijgedragen aan de menselijke gezondheid" en dat de WHO verklaarde dat "de dingen in de toekomst anders zouden worden". Natuurlijk bewees de Dr. Rath-gezondheidsstichting later definitief, dat deze beweringen ofwel grotendeels verkeerd waren of sterk overdreven. Ongelukkigerwijze weerhield dit Stubblebine en Laibow echter niet een steeds grotere stortvloed van onjuistheden te blijven spuien.

En verder, bijvoorbeeld, na een vergadering van het Codex Committee on Food Labelling (Codex-comité voor het etiketteren van voedsel) die in mei 2006 plaatsvond in Ottawa, Canada, verkondigde Stubblebine dat de uitkomst van de vergadering "Een ongelooflijke overwinning" was voor de vrijheid van gezondheid, ondanks het feit dat een dergelijke bewering in feite totaal ongegrond was, zoals bewezen door de Dr. Rath-gezondheidsstichting en bevestigd door andere ervaren waarnemers die op de vergadering aanwezig waren, inclusief zelfs de eigen juridische raad van de Natural Solutions Foundation.

Daarom is het misschien niet verbazingwekkend dat Stubblebine het niet in dank afnam dat hij herhaaldelijk op deze wijze aan de kaak werd gesteld, en vervolgens op de vergadering van juli 2006 van de Codex Alimentarius-commissie in Genève de confrontatie aanging met Paul Anthony Taylor. Pauls samenvatting van deze confrontatie volgt hieronder:

Rima Laibow

Rima Laibow

Onmiddellijk na het sluiten van de vergadering benaderde Bert Stubblebine me en ging zo staan dat ik niet gemakkelijk weg kon lopen. Zijn manier was ietwat agressief, en op een gegeven moment moest ik hem zelfs vertellen dat het niet nodig was om te schreeuwen, omdat zijn luider wordende stem en dreigende manier van doen de aandacht begonnen te trekken van andere afgevaardigden. Hij beweerde dat het onderwerp van zijn woede het artikel van de Stichting over de vergadering van de Codex in Ottawa was, en tevens over het Mirakel in Rome? en ook het artikel dat men alert moet zijn voor de artikelen van instantexperts die onlangs zijn herzien en waarin zijn naam en die van Rima Laibow werden genoemd. Hij vroeg me of ik deze artikelen had geschreven en ik antwoordde dat het besluit hem hierin te noemen was genomen door de raad van bestuur van de Dr. Rath-gezondheidsstichting. Op mijn beurt vroeg ik hem of hij het oneens was met een of meer van de feitelijke correcties die de Dr. Rath-gezondheidsstichting had gepubliceerd in verband met de fictieve aard van het materiaal dat zijn organisatie had gepubliceerd, en, als dat zo was, welke dan? "Allemaal", antwoordde hij.

Op dit punt voegde zijn vrouw, Rima Laibow, die witheet van woede leek te zijn, zich bij ons, en ging verder met een paar dezelfde vragen die Bert me net had gesteld. Ik vertelde haar daarom dat ik dezelfde vragen zojuist aan Bert had beantwoord, en dat ik er daarom de noodzaak niet van inzag ze opnieuw te beantwoorden. Rima vroeg me vervolgens "Wie vormen de raad van bestuur van de Dr. Rath-gezondheidsstichting?" en ik vertelde haar dat alle relevante namen op de website van de stichting gevonden konden worden. Hierop draaiden ze zich allebei om en stormden weg, waarbij Rima terwijl ze wegliepen iets mompelde over deze informatie die ze erg interessant zouden vinden.

De Dr. Rath-gezondheidsstichting gelooft dat het tijd wordt dat de beweging voor vrijheid in de gezondheid enkele belangrijke vragen stelt aan Stubblebine en de Natural Solutions Foundation:

  1. Waarom zijn de Codexrapporten die door de Natural Solutions Foundation worden uitgegeven steeds vaker tegenstrijdig met die van meer ervaren waarnemers, zelfs met inbegrip van die van haar eigen Juridische Raad?
  2. Waarom beweert de Natural Solutions Foundation dat er mirakels en verbazingwekkende overwinningen voor de vrijheid van gezondheid op de vergaderingen van de Codex hebben plaatsgevonden, terwijl dergelijke mirakels of verbazingwekkende overwinningen in werkelijkheid niet hebben plaatsgevonden?
  3. Waarom blijft Stubblebine – een man die verscheidene belangrijke posten in de inlichtingendienst van het Amerikaanse leger heeft bekleed en zich als zodanig scherp bewust moet zijn van de noodzaak om de nauwkeurigheid bij de verzameling van informatie te verzekeren – toestaan dat de artikelen en persberichten van de National Solutions Foundation wemelen van de cruciale onnauwkeurigheden, en waarom weigert hij deze te corrigeren?
  4. Was het de intentie van Stubblebine Paul Anthony Taylor op de in juli 2006 gehouden vergadering van de Codex Alimentarius-commissie in Genève te intimideren?
  5. Gezien het feit dat Stubblebine een keer voor een rechtbank toegaf dat zijn "werkelijke expertise de overheid is, waarvan primair de inlichtingendienst", en, op de vraag of hij nog andere vaardigheden had, antwoordde "Niet in het bijzonder", wat verwacht hij dan dat de beweging voor vrijheid in de gezondheid zal concluderen als hij onjuist en misleidend materiaal over de Codex en andere verwante dieetsupplementkwesties betreffende voedingssupplementen verspreidt?

Is Albert Stubblebine "het ware model van een moderne generaal-majoor"? Laat er uw eigen gedachten er eens over gaan, we kunnen ons alleen maar afvragen wat Gilbert en Sullivan van hem zouden hebben gemaakt. Een ding is echter zeker, de fictieve generaal-majoor in "De piraten van Penzance", met zijn "fijn gevoel voor paradox", zou waarschijnlijk een man blijken te zijn met een achtergrond in de inlichtingendienstgemeenschap, die desondanks de feiten echter niet op een rijtje schijnt te kunnen krijgen. Werkelijk heel interessant, inderdaad.

Geachte lezer, graag willen wij u erop wijzen dat niet alle aangegeven links naar een Nederlandse tekst verwijzen.